Μέρος Δεύτερο

Τι εξυπηρετεί η αλλαγή στη διοικητική δομή της χώρας με τον «Καλλικράτη»;

Το ελληνικό καπιταλιστικό κράτος, όπως και κάθε άλλο, στη μακρόχρονη ιστορική διαδρομή του, εμφάνισε διαφορετικές διοικητικές δομές, ανάλογα με τις ιστορικές συνθήκες. Ολες όμως εξυπηρετούσαν τη στήριξη των καπιταλιστικών σχέσεων, δηλαδή την εκμετάλλευση της εργατικής δύναμης και την έμμεση υποταγή των αυτοαπασχολούμενων στο κεφάλαιο.
Στόχος και της επιχειρούμενης σήμερα διοικητικής μεταρρύθμισης είναι να ενισχυθεί ο ρόλος του αστικού κράτους ως:
Στρατηγείου της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης, της διαμόρφωσης των όρων αναπαραγωγής της εργατικής δύναμης και της οικοδόμησης κοινωνικών συμμαχιών της αστικής τάξης.
Φορέα διασφάλισης της καπιταλιστικής ανταγωνιστικότητας στη διεθνή αγορά.
Φορέα καταστολής και χαλιναγώγησης της ταξικής πάλης.
Σε αυτή την κατεύθυνση χρησιμοποιούνται όλοι οι μηχανισμοί του κράτους και η Τοπική και Περιφερειακή Διοίκηση. Η Τοπική και η Περιφερειακή Διοίκηση είναι διοικητικές μονάδες – κρίκοι ενός ενιαίου διοικητικού μηχανισμού του κράτους της αστικής τάξης.
Η αμεσότερη σχέση της Τοπικής Διοίκησης έναντι της κεντρικής δεν ανατρέπει το χαρακτήρα της πολιτικής εξουσίας που είναι αδιαίρετη, ενιαία, οριζόντια και κάθετα, αλλά κάνει τα τοπικά όργανα πιο ευέλικτα σε σχέση με τα κεντρικά, στην προώθηση της κεντρικής πολιτικής, στον έλεγχο των κοινωνικών αντιθέσεων. Το συνταγματικό και νομοθετικό πλαίσιο, η όποια διοικητική διάρθρωση σε περιφερειακό – τοπικό επίπεδο έχουν πολιτικό – ταξικό χαρακτήρα, υπηρετούν την εξουσία του κεφαλαίου.
Η προτεινόμενη διοικητική μεταρρύθμιση, από τη σκοπιά της καπιταλιστικής εξουσίας, εκτός των προαναφερόμενων στοχεύσεων, έρχεται ν’ αντιμετωπίσει και παλιά προβλήματα, π.χ., ανορθολογισμού στη διοικητική διάρθρωση (δυσκινησία, δαπανηρή γραφειοκρατία μεγάλου αριθμού φορέων διαχείρισης), αναποτελεσματικότητας εξαιτίας στενών τοπικιστικών συμφερόντων και ρουσφετολογικών μηχανισμών, διασποράς πόρων σε μικρά έργα και υποδομές περιορισμένης κλίμακας.
Ως στόχος η διοικητική μεταρρύθμιση είχε τεθεί και ξεκινήσει (με τον «Καποδίστρια») από τη διακυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, η οποία συνάντησε αντιστάσεις σε τοπικό και νομαρχιακό επίπεδο. Η σημερινή κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ σε συνέχεια της ΝΔ προσπαθεί με ευελιξία να κάμψει τις όποιες αντιστάσεις, να σφυρηλατήσει μια ουσιαστική ταξική συνοχή και τη συμμαχία μικροαστικών δυνάμεων, να αντιμετωπίσει τοπικές αντιθέσεις που εκδηλώνονται σχετικά με τη διαχείριση της χρήσης γης στην ευρύτερη περιοχή.